او را به دوزخ فرستند « وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ * فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ » « 1 » . حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه حساب كنيد نَفْسهاى خود را پيش از آنكه حساب كنند بر شما ، و بسنجيد آنها را پيش از آنكه بسنجند بر شما . پس به درستى كه در قيامت پنجاه جاى ايستادن است كه هر يكى از آنها مقدار هزار سال است ، پس خواند « 2 » : « فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ » « 3 » . پس هركه در دنيا حساب خود كرده باشد آن روز او را حسابى نباشد ، پس جهنّم را حاضر سازند و پلى بر آن ظاهر كنند باريكتر از مو [ ى ] و تيزتر از شمشير كه يك سرش در محشر باشد و سر ديگر در بهشت ، پس خلايق را امر فرمايند تا بر آن پل بگذرند ، بعضى چون برق خاطِف « 4 » بگذرند و به بهشت روند و بعضى چون اسب دونده و بعضى هموارتر و بعضى دشوارتر و بعضى نزديك شود كه بيفتد ، پس قوّت كنند و دستها را بند كنند و بگذرند ، و بعضى سرنگون به دوزخ افتند ، و هركس را نورى باشد [ كه ] به مقدار آن تواند گذشت و كسى كه آن نور ندارد نتواند گذشت . و هركه در دنيا به راه انبياء و ائمّهء هدى رفته و اطاعت ايشان كرده آسان بگذرد و هركه ميانه روى در اخلاق ورزيده و به دو طرف افراط و تفريط نرفته آنجا

--> ( 1 ) - القارعة : 8 - 9 . : « و امّا هركه ترازوى كردارش سبك باشد - كار شايسته نداشته باشد - * پس جايگاه او دوزخ است - كه در آن سرنگون شود - » . ( 2 ) - يعنى امام عليه السلام پس از اين مطالب اين آيهء را تلاوت كرد . ( 3 ) - المعارج : 4 . « در روزى كه درازى آن پنجاه هزار سال است » . و اصل روايت در كتاب شريف امالى شيخ طوسى رحمه الله جزء 2 ، ح 7 ، و همچنين در بحارالأنوار ( 7 / 126 ) مىباشد . ( 4 ) - خاطف : رباينده ، درخشندگى كه چشم را خيره كند .